gr lgflag flag English

latest news1

Όταν η εκπαίδευση βγάζει συνεργάτες διαμάντια

Άλλο ένα εξαιρετικό δείγμα της συναδέλφου Master Practitioner on Eating Disorders Eleni Giannakou για τον εξαιρετικό χειρισμό της σε περιστατικό με διατροφική διαταραχή. Τα λόγια είναι περιττά και τα αποτελέσματα συγκινητικά...

Κ. Ζουμπανέα, σήμερα το πρωί κατά τις 10 και ενώ είχα ραντεβού στο γραφείο... .ήρθε μια κοπέλα που δουλεύουμε μαζί διατροφική διαταραχή τον τελευταίο χρόνο και μου έφερε ένα γράμμα επειδή τώρα αισθάνθηκε την ανάγκη να πει ένα μεγάλο ευχαριστώ... ..Σας το μεταφέρω όπως το έγραψε κανονικά θα έπρεπε να το σκανάρω και να σας το στείλω αλλά σε μια προσπάθεια μου για να σας το στείλω έτσι... .δεν θα διακρίνατε αυτά που γράφει... .Πραγματικά το μεταφέρω γιατί είναι εξαιρετικό αυτό που κάνετε... .εγώ πήρα πολλά από την εκπαίδευση, πιστεύω πως όλες τις γνώσεις τις μεταφέρω με τον καλύτερο τρόπο μέσα από τη δουλειά μου... και με την σειρά μου να πω ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους εκπαιδευτές μου!!!

Με λένε Μάχη,

(όνομα προφητικό για τη ζωή μου) η ζωή μου γεμάτη προβλήματα που ακόμη συνεχίζονται...

ήμουν η μεγάλη κόρη σε ένα σπίτι με πολλά προβλήματα,φωνές -καβγάδες, μια μητέρα να προσπαθεί να σώσει καταστάσεις-που δούλευε και έλειπε πολλές ώρες και ένας πατέρας νευρικός που κουβαλούσε στο σπίτι ότι τον ενοχλούσε και τον νευρίαζε.

Από μικρή ήθελα να αλλάξω-απαλλαχτώ ... από τη ΖΩΗ μου... το ΣΩΜΑ μου και τη μικρότερη ΑΔΕΡΦΗ μου,που πάντα ήταν η πιο όμορφη, η πιο καλή κόρη..η πιο καλή μαθήτρια. Από 9 χρονών άρχισα να κλείνομαι στον εαυτό μου, δεν ήθελα να φάω,ήθελα να χάσω βάρος... έτσι πίστευα θα γινόμουν και εγώ όμορφη και πως αν αλλάξω το σώμα μου θα άλλαζε ολόκληρη η ζωή μου!!

Γεννήθηκα ένα μωρό 4 kg μέχρι και τα 9 μου χρόνια και το δείχνουν και οι φωτογραφίες μου ήμουν ένα χοντρό κοριτσάκι με χοντρά μπούτια (έντονα πειράγματα στο σχολείο και πατέρας και αδερφή να βλέπουν όλες τις ατέλειες μου και να μου το υπενθυμίζουν συνεχώς).

Μέχρι και τα 16 μου περίοδος δεν μου είχε έρθει και συνεχώς έχανα βάρος, συνεχώς αρρώσταινα και κανένας δεν ασχολούνταν μαζί μου. Στα 17 μου ξεκινήσαμε μαζί με τη μητέρα μου να το ψάχνουμε... αλλά τι να ψάξουμε... όλα για μένα είχαν χαθεί... δεν ήθελα να σηκώνομαι από το κρεββάτι... δεν ήθελα να τρώω... ήμουν 30 kg με ύψος 1.68m, δεν είχα δύναμη να διαβάζω... κατέστρεφα τη ζωή μου για να τους κάνω να ασχοληθούν για μένα... να δουν τι συμβαίνει... να νοιαστούν λιγάκι... πανελλήνιες δεν έδωσα... λιποθυμούσα... η παραπομπή του παθολόγου και με όλη την υπόλοιπη συμπτωματολογία που παρουσίαζα ήταν σε ψυχίατρο και ο Γολγοθάς άρχισε για μένα.

Στα 20 μου νοσηλεύτηκα σε ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου για παρακολούθηση και για να πάρω βάρος... με βάλανε λοιπόν χωρίς την θέληση μου... δεν ήθελα να φάω... δεν ήθελα να βλέπω κανέναν συνεχώς κοιμόμουν... τότε ήμουν 23 kg...

στην κλινική ερχόταν να με δούνε και έκλαιγαν αλλά εγώ και λόγω των φαρμάκων ούτε καταλάβαινα -ούτε και έβλεπα την κατάσταση... δεν τους έβλεπα... .δε με ένοιαζαν καθόλου... αυτοί με κατέστρεψαν... Ήμουν μέσα και έξω στην ψυχιατρική κλινική για 2 χρόνια, πήρα 5kg και πήγα στα 28kg ξεκίνησα να τρώω κάτι άλλο το έκανα εμετό ... έτρωγα σιγά-σιγά κάτι γιατί δεν ήθελα να ξαναμπώ στη ψυχιατρική... ήταν μαρτύριο... .δεν ήμουν τρελή ... άρρωστη με το σώμα μου, ήμουν...

Στα 25 μου χρόνια και με εξωτερικές συναντήσεις σε ψυχολόγο και βελτιώνοντας τη διατροφή μου με ότι μου είχαν στο νοσοκομείο πήγα δειλά στα 40kg και τότε ξεκίνησε και η περίοδος να μου έρχεται πιο σωστά και στα 28 μου φτάνω τα 45 kg...

όμως στα 30 μου χάνω την μητέρα μου, μέσα στη στεναχώρια μου έτρωγα ανεξέλεγκτα και το έκανα εμετό τότε κατάλαβα πως όλο αυτό θα ξαναγύριζε πίσω. Η ψυχολόγος μου είπε να μιλήσω σε κάποιον διατροφολόγο πήγα σε 2 όπου με έδιωξαν ήμουν δύσκολη περίπτωση γι' αυτούς φοβήθηκαν το ιστορικό μου, δεν είχαν ξανακούσει κάτι τέτοιο,με είδαν σαν τρελή, και τότε χτύπησα και την πόρτα αλλού...

τον τελευταίο χρόνο που παρακολουθώ την διατροφολόγο μου με βοήθησε πολύ, κρίμα να μην την γνώριζα νωρίτερα, ήταν η μόνη που μου είπε είμαι εδώ για να σε βοηθήσω και μαζί θα τα καταφέρουμε... δεν θα το ξεχάσω ποτέ... Σκέφτομαι και λειτουργώ καλύτερα, δεν κάνω βουλιμικά επεισόδια,σταμάτησα τους εμετούς, έμαθα να τρώω σωστά... προσπάθησα να βάλω όρια σε ότι με επηρέαζε.

Μέσα από βασικά εργαλεία που δουλεύουμε μαζί γνώρισα καλύτερα τον εαυτό μου και τον αγάπησα και όλο αυτό που πέρασα δεν θέλω να το περάσει καμία άλλη κοπέλα.Η ίδια με βοήθησε να ξεκινήσω να κάνω πράξη αυτό που πάντα μου άρεσε η διακόσμηση και η περιποίηση των άκρων όπου πήγα και έμαθα. Πλέον τη βλέπω μια φορά τον μήνα, έχω σταθερό βάρος και ακόμη δουλεύουμε μαζί,αλλά δεν σταμάτησα και τις επισκέψεις στην ψυχολόγο μου.Τα προβλήματα για μένα δεν σταματούν εδώ πριν μισό χρόνο διέγνωσαν καρκίνο στο στήθος κάτι από οποίο πέθανε και η μητέρα μου,είμαι σίγουρη πως θα καταφέρω να ξεφύγω και από αυτό. Βγήκα νικήτρια από ανορεξία και βουλιμία αλλά και από τη πιο δυνατή δοκιμασία για μένα τον θάνατο της μητέρας μου,νομίζω πως αυτό δεν είναι τίποτα... ..

Την ευχαριστώ πολύ και πιστεύω πως μέσα από τη δική μου ιστορία να βοηθήσω και άλλα κορίτσια να βγουν ή να μη μπουν ποτέ μέσα σε κάτι τέτοιο και αν το καταλάβουν να ζητήσουν βοήθεια νωρίς από κάποιον ειδικό.