gr lgflag flag English

latest news1

Πώς ήταν ο κόσμος της Δέσποινας πριν και μετά τη θεραπεία της.

"Όταν γυρνώ πίσω βλέπω ένα κορίτσι φοβισμένο και ενοχικό και έπειτα την μεγάλη αυτή διαδρομή που διάνυσα πιστεύω πως το είδωλό μας στον καθρέφτη και ο αριθμός στη ζυγαριά δεν σημαίνουν τίποτα, πως η ομορφιά είναι στα μάτια αυτού που τη βλέπει…"

Μια ακόμα συγκλονιστική επιστολή για τη διαδρομή μιας 19χρονης κοπέλας που θεραπεύτηκε από τη νευρική βουλιμία με τη βοήθεια της συναδέλφου Μαρίας Σταυράκη που χρησιμοποίησε τα εργαλεία της εκπαίδευσης Master Practitioner on Eating Disorders. Αξίζει τον κόπο να δούμε μέσα από τα μάτια της Δέσποινας πως ήταν ο κόσμος της πριν και μετά τη θεραπεία της.

Όλα ξεκίνησαν όταν άρχισα να μπαίνω στην εφηβεία μου ενώ ως παιδί ήμουν πολύ αδύνατη, έβλεπα το σώμα μου σιγά σιγά να αλλάζει, να δημιουργούνται καμπύλες και να τρώω περισσότερο, με αποτέλεσμα να αυξάνεται σταδιακά το βάρος μου.

Ετσι ξεκίνησαν οι δίαιτες… από φίλους και περιοδικά στην αρχή, από διαιτολόγους στη συνέχεια. Δυστυχώς όμως όλες μου οι επισκέψεις σε διαιτολόγους είχαν την ίδια ακριβώς πορεία και κατάληξη!! Απότομη μείωση-μικρή αύξηση-ενοχές-απότομη αύξηση και επιπλέον 4-5 κιλά από αυτά που ξεκινούσα κάθε φορά. Όπως είναι επόμενο το βάρος μου μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια ξεπέρασε κατά πολύ το «φυσιολογικό» και η σχέση μου με το φαγητό γινόταν ολοένα και πιο ενοχική.

Το 2010, αφού πλέον είχα χάσει την πίστη μου αποφάσισα πως κανένας διατροφολόγος δεν μπορεί να βοηθήσει! ΄Ετσι πήρα την κατάστασή στα χέρια μου, ξεκίνησα γυμναστήριο και άρχισα να ακολουθώ ένα δικό μου αυτοσχέδιο πρόγραμμα. Τα κιλά που έχανα όμως τα ξαναέπαιρνα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Τότε ήταν που άκουσα, πρώτη φορά την Σταυράκη Μαρία ….. «φοβερή διατροφολόγος!» μου είπαν… «θα σε βοηθήσει πολύ» … «ναι καλά!» σκέφτηκα… «Σιγά! Τους ξέρω εγώ αυτούς!» όμως πήγα επιφυλακτική και χωρίς να έχω ιδέα πως αυτή μου η απόφαση θα είχε τέτοια επίδραση στο σώμα και στη ζωή μου γενικότερα.

Η δουλειά που είχε να κάνει μαζί μου η Μαρία ήταν δύσκολη μα με έκανε να αισθανθώ πως είναι κάτι απλό, ξεκίνησα με καταγραφές των τροφών που καταναλώνω καθώς και των ωρών που ασκούμαι… είχα 2-3 βασικά πράγματα ως σκελετό (τριάδες, καλό πρωινό κλπ) και πρόσθετα ή αφαιρούσα σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες μου κάθε φορά. Με σταθερό, συνεπή ρυθμό άρχισαν να χάνονται τα πρώτα κιλά, αυτό όμως που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι πως όσο περνούσε ο καιρός, είτε έχανα, είτε έμενα σταθερή είχα ένα σίγουρο κέρδος: Το γεγονός πως είχα αποκτήσει μια ακόμα υγιή συνήθεια.

Στον δεύτερο χρόνο ήμουν ήδη μια βελτιωμένη εκδοχή μου, άρχισα να ασχολούμαι με αυτά που πραγματικά μου άρεσαν διότι μέσα από τις πολύωρες συζητήσεις μου με τη Μαρία, ένιωσα πως και στα 100 κιλά η αυτοπεποίθηση μου μπορεί να είναι υψηλή… έπαψα να νιώθω το βάρος μου, ΒΑΡΟΣ, άρχισα να μου αρέσω όπως ακριβώς ήμουν και να θέλω το καλύτερο για μένα, έτσι συνέχιζα να τρέφομαι σύμφωνα με τις συμβουλές και τις κατευθύνσεις που μου έδινε κάθε φορά.

Καθώς οι μήνες περνούσαν και έφτανα στο τέλος του δεύτερου έτους η διαφορά μέσα και έξω ήταν αισθητή… απενοχοποίησα το φαγητό, η Μαρία δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον για τα κιλά και τις θερμίδες που κατανάλωνα κι έτσι έμαθα να μην εστιάζω κι εγώ σε αυτό, αλλά στην ποιότητα αυτών που τρώω, άρχισα να απολαμβάνω το φαγητό με τη συναίνεση της διαιτολόγου μου!! Στον τρίτο χρόνο… μετά από πολλές συζητήσεις, τηλέφωνα με τη Μαρία είχα πλέον απαλλαχθεί όχι μόνο από τοξικές διατροφικές συνήθειες αλλά και από τοξικούς ανθρώπους και σκέψεις..

Αυτή τη στιγμή –3 χρόνια μετά-έχω φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, έμαθα για συνδυασμούς τροφών, μικρά γεύματα, σωστά πρωινά και τόσα άλλα με βιωματικό τρόπο… μα πάνω απ΄ όλα έπαψα να τιμωρώ ή να επιβραβεύω τον εαυτό μου με το φαγητό, το έβαλα στην πραγματική του διάσταση: τρώω για να έχω ενέργεια και όταν βρίσκομαι σε ένα γεύμα το απολαμβάνω με όλες μου τις αισθήσεις, χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Όταν γυρνώ πίσω βλέπω ένα κορίτσι φοβισμένο και ενοχικό και έπειτα την μεγάλη αυτή διαδρομή που διένυσα με τη Μαρία πάντοτε δίπλα μου …και που έφτασα να πιστεύω πως το είδωλό μας στον καθρέφτη και ο αριθμός στη ζυγαριά δεν σημαίνουν τίποτα, πως η ομορφιά είναι στα μάτια αυτού που τη βλέπει, πως η καλή σχέση με τον εαυτό μας συνεπάγεται υγεία και πως έχω ανάγκη να τρέφομαι σωστά όπως έχω ανάγκη να ΧΑΜΟΓΕΛΩ….. Πριν αποστρεφόμουν τον εαυτό μου… Τώρα στράφηκα προς αυτόν….

Δέσποινα….

Σημείωση Ευάγγελου Ζουμπανέα, διευθυντή του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών

Μέσα από αυτή τη συγκινητική επιστολή η Δέσποινα μας δίνει το θάρρος να συνεχίζουμε να προσπαθούμε να εκπαιδεύουμε όσο το δυνατόν περισσότερους επαγγελματίες υγείας ώστε να αποκτήσουν τις ικανότητες να μπορούν να βοηθήσουν με τη σειρά τους χιλιάδες άλλους ανθρώπους που πάσχουν από διαταραχές πρόσληψης τροφής. Θερμά συγχαρητήρια στη συνάδελφο Μαρία Σταυράκη Maria Stavraki Master Practitioner on Eating Disorders, που με υπομονή και πίστη στη δουλειά της και στις γνώσεις που έλαβε από την εκπαίδευση που έως τώρα έχει βοηθήσει δεκάδες ανθρώπους να βρουν μια ισορροπημένη σχέση με το φαγητό.