gr lgflag flag English

Περιθώρια μόνο για χαμόγελα

Κάποιες φορές οι επιστολές που λαμβάνω αφήνουν περιθώρια μόνο για χαμόγελα

Αγαπητέ κ. Ευάγγελε Ζουμπανέα, καλησπέρα σας!

Ο λόγος που σας στέλνω αυτό το μήνυμα, είναι γιατί νιώθω την ανάγκη να σας εκφράσω τις ευχαριστίες αλλά και τον θαυμασμό μου για τον αγώνα που δίνεται καθημερινά υπέρ εκείνων των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν διατροφικές διαταραχές αλλά και υπέρ όλων εκείνων που θέλουν να κάνουν τη διατροφή τη δική τους και της οικογενείας τους, καλύτερη.

Πριν περίπου 3 μήνες, πήρα στα χέρια μου το βιβλίο σας "Διατροφική Νοημοσύνη", έπειτα από μία ακόμη αποτυχημένη δίαιτα στην οποία είχα υποβάλει τον εαυτό μου. Από τις πρώτες κι όλας σελίδες, εντυπωσιάστηκα από τον άμεσο και απλό σας λόγο. Παρ' όλα αυτά, αποφάσισα πως θα κρατούσα κάθε επιφύλαξη, μέχρι να φτάσω ως τη τελευταία σελίδα, και πως μόνο τότε θα μπορούσα να εκφέρω την τελική μου άποψη. Ίσως να ακούγεται υπεροπτικό, εγωιστικό, ακόμη και αλαζονικό, όμως είχε τύχει πολλές φορές στο παρελθόν ο ενθουσιασμός μου, να καταλήγει σε μεγάλη απογοήτευση.

Το βιβλίο λοιπόν, κατάφερα να το τελειώσω μόλις πριν μία εβδομάδα, ενώ όλο αυτό το διάστημα έχω τη τιμή και τη χαρά να σας παρακολουθώ και να σας διαβάζω μέσω του διαδικτύου. Όντας πάντα υπέρβαρη (και τα τελευταία χρόνια παχύσαρκη), έχω κάνει πολλές προσπάθειες να χάσω βάρος. Είμαι παιδί πολύτεκνης οικογενείας, σπουδάζω ακόμη και δυστυχώς δεν έχω δουλειά. Η έλλειψη χρημάτων με εμποδίζει από το να επισκεφτώ άμεσα έναν ειδικό , ενώ παράλληλα η σκέψη της εικόνας μου με ρίχνει σε μελαγχολία. Πριν διαβάσω τη «Διατροφική Νοημοσύνη», είχα πάρει την απόφαση να παραιτηθώ από κάθε προσπάθεια. Είχα κουραστεί και ένιωθα πως δεν υπάρχει λόγος επιμονής , εφόσον το αποτέλεσμα θα είναι πάντα το ίδιο.

Κλείνοντας λοιπόν το βιβλίο, οι σκέψεις μου άλλαξαν. Νιώθω για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ένα συναίσθημα αισιοδοξίας και μεγαλύτερης σιγουριάς. Συνειδητοποίησα ξαφνικά πώς χρειάζομαι ψυχολογική υποστήριξη , κάτι που θεωρούσα πραγματικά δευτερευούσης σημασίας. Άρχισα λοιπόν να μαζεύω κάποια χρήματα, ώστε να μπορέσω να επισκεφτώ έναν ειδικό ψυχολόγο και εύχομαι αργά ή γρήγορα να καταφέρω να συναντήσω κι εσάς από κοντά.

Ελπίζω να μη σας κούρασα. Ίσως δεν είμαι καλή και στα λόγια, αλλά πριν κλείσω, θα ήθελα να σας πω το πιο σημαντικό για εμένα. Σε αυτά τα χρόνια της «μοναξιάς», που πλέον βιώνουμε, η αγάπη η δική σας προς τον άνθρωπο, ο σεβασμός, η φροντίδα και η κατανόηση που ξεχείλιζε σε κάθε σελίδα του βιβλίου, με άγγιξε, με συγκίνησε, με εντυπωσίασε και με κέρδισε.

Σας ευχαριστώ πολύ από καρδιά