Μεσολογγίου 51, Νέα Ιωνία

Ο Διαιτολόγος σε ρόλο θεραπευτή

diaitologos-se-rolo-therapeuti

Το αδιέξοδο…

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Διαιτολόγος στην καθημερινή του πρακτική είναι η μη συμμόρφωση του ασθενή/πελάτη του με το διατροφικό πλάνο.

Στη δεκαετία του 80 και του 90 ίσως η πληροφορία για τις επιβλαβείς συνέπειες των τηγανιτών, των κορεσμένων λιπαρών, των επεξεργασμένων υδατανθράκων, του καπνίσματος και της μειωμένης άσκησης να ήταν αποκαλυπτική και χρήσιμη. Στις μέρες μας όχι και τόσο…

Σήμερα, ο μέσος  διατρεφόμενος έχει βρει τις απαντήσεις του ως προς το τι και πόσο πρέπει να φάει. Αν και ομολογουμένως, στο διαδίκτυο υπάρχει μεγάλη παραπληροφόρηση ως προς αυτό.

Ο ρόλος όμως ο δικός μας, ως Διαιτολόγοι, δεν θα πρέπει να αναλώνεται σε αυτό. Δηλαδή, στο πως να ξεμπερδεύει την κάθε υπερβολή, ανακρίβεια ή καινούργια διατροφική τάση που προβάλει ο καθένας στο διαδίκτυο.

Ο ρόλος μας είναι πολύ πιο ουσιαστικός και καταλυτικός στην προσπάθεια που καταβάλει ο πελάτης μας για να ελέγξει οριστικά τη διατροφή και το βάρος του.

Ποιός είναι ο ρόλος του Διαιτολόγου

Ο καθείλειν αρμόδιος για την σύνταξη ενός εξατομικευμένου διατροφικού πλάνου δεν είναι άλλος από τον πτυχιούχο Διαιτολόγο.

Η δίαιτα, είναι ένα σπουδαίο εργαλείο. Mέσα από αυτό, ο διαιτώμενος θα μπορέσει να πάρει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τα θρεπτικά στοιχεία που θα διασφαλίσουν την υγεία του. Θα τον βοηθήσουν παράλληλα στην απώλεια βάρους.

Το πρόβλημα τόσο για τον διαιτώμενο, όσο και για τον Διαιτολόγο, δημιουργείται όταν στα χέρια τους έχουν μόνο αυτό. Για τον πελάτη είναι ένα «dead end». Για τον Διαιτολόγο, μια ακόμη περίπτωση με ημερομηνία λήξης.

Η δίαιτα, όσο προσεγμένη, εξατομικευμένη και επιστημονική να είναι, δεν είναι ικανή μόνη της να κινητοποιήσει κανέναν προς την αλλαγή. Χωρίς παράλληλη γνωσιακή – συμπεριφορική προσέγγιση, ο Διαιτολόγος περιορίζεται στον ρόλο του μπαμπούλα. Στον ρόλο του ελεγκτή και του διαχειριστή ισοδυνάμων τροφής.

Πώς να είμαι Διαιτολόγος χωρίς να το παίζω ψυχολόγος;

Η γνωσιακή – συμπεριφορική προσέγγιση δεν αποτελεί ξεχωριστό τίτλο σπουδών. Περιλαμβάνεται σε πολλά επαγγέλματα μεταξύ των οποίων και της Διαιτολογίας.

Παρόλο που η προσέγγιση αυτή αποτελεί αντικείμενο του οδηγού σπουδών, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι λίγοι συνάδελφοι καταπιάνονται μ’ αυτό. Ίσως επειδή δεν είναι τόσο εύκολο στην εφαρμογή του.

Το χειρότερο δε, είναι να καταπιαστείς μ’ αυτό αλλά να μην ξέρεις μέχρι που σε παίρνει. Εύκολα μπορείς να ξεπεράσεις τη διαχωριστική γραμμή του επαγγέλματος. Να βρεθείς πελαγωμένος και αβοήθητος σε συζήτηση που δεν ξέρεις ούτε τι να την κάνεις, ούτε πώς να τη διαχειριστείς.

Πώς για παράδειγμα, μπορείς να προσεγγίσεις τον πελάτη σου για τα προβλήματα που οδηγούν σε συναισθηματική υπερφαγία χωρίς να καταλήξεις να συζητάς για τη συζυγική σχέση ή για τη διαχείριση τοξικών ανθρώπων στο επαγγελματικό περιβάλλον ή για τα απροσπέλαστα παιδικά βιώματα;

Ποιό είναι το όριο άσκησης του επαγγέλματος;

Σκεφτείτε τα Επαγγέλματα Υγείας όπως τη Διαιτολογία, την  Ψυχολογία, την Ιατρική, τη Φυσική Αγωγή σαν κομμάτια Γης που ενώνονται μεταξύ τους με γέφυρες.

Σ’ αυτό το σύμπλεγμα ευεξίας, όλοι οφείλουν να γνωρίζουν να περπατούν τη γέφυρα που οδηγεί από το δικό τους αντικείμενο στα άλλα. Παράλληλα, να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν το σημείο εκείνο πέραν από το οποίο δεν θέλουν, δεν μπορούν και δεν πρέπει να ξεπεράσουν.

Για παράδειγμα, εάν ένας διαιτώμενος βρίσκεται συχνά μόνος στον καναπέ το βράδυ να καταβροχθίζει ότι βρίσκει μπροστά του, ο Διαιτολόγος οφείλει να τον βοηθήσει να αναγνωρίσει το συναίσθημα. Την ανάγκη και τη σκέψη της στιγμής εκείνης. Χωρίς όμως να σημαίνει ότι θα ασχοληθεί με την πηγή ή τη διαχείριση των καταστάσεων που οδηγούν τον πελάτη εκεί.

Η αποσύνδεση του ασθενή/πελάτη από τον αυτόματο πιλότο και η επαναφορά του στο παρόν με τεχνικές που χρησιμοποιούνται από διάφορα μοντέλα αλλαγής συμπεριφοράς, είναι κατά βάση αρκετό, για την κινητοποίηση του προς τη θετική κατεύθυνση. 

Η επίγνωση της κατάστασης θα τον βοηθήσει να δει κατάματα το πρόβλημα. Και να αναλάβει μετέπειτα δράση προς την αλλαγή.  Εάν όχι, είναι ένδειξη για παραπομπή στην αντίστοιχη ειδικότητα.

Με τον ίδιο τρόπο, ο Ψυχολόγος οφείλει να ξέρει να περπατάει τη γέφυρα προς την πλευρά της Διαιτολογίας αναγνωρίζοντας τα διατροφικά σφάλματα του ασθενή του και παρέχοντας του βασικές συμβουλές για τη θρέψη του σώματος του χωρίς να περνάει το τελευταίο σημείο της γέφυρας που είναι η διατροφική εκπαίδευση και η κατάρτιση εξατομικευμένου διατροφικού πλάνου.

Πώς θα καταλάβω ότι έχω φτάσει στο όριο;

Πολλά χρόνια πριν, όταν αποφάσισα να σπουδάσω Διατροφή και Διαιτολογία, έπρεπε να περάσω από την συνήθη αξιολόγηση των εισαγωγικών εξετάσεων.

Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, ένα από τα μαθήματα που κλήθηκα να διαγωνιστώ ήταν στο μάθημα των νέων ελληνικών. Ως εκ’ τούτου, θα έπρεπε να μάθω πως γράφουν εκθέσεις. Να βρίσκομαι εντός θέματος χωρίς να ξεφεύγω από αυτό.

Μια βασική αρχή που μου είχε διδάξει η φίλτατη φιλόλογος τότε για τον τρόπο που μπορώ να παραμένω εντός θέματος καθώς γράφω την έκθεση μου και η οποία αρχή, βρίσκει εφαρμογή στο αντικείμενο που συζητάμε σήμερα, ήταν η εξής:

«Για κάθε παράγραφο που θέλεις να γράψεις ή που σκέφτεσαι να γράψεις, θα γυρνάς πίσω και θα κοιτάς τον τίτλο»

Έτσι, όταν έχω μπροστά μου ένα πελάτη που αντιμετωπίζει προβλήματα συναισθηματικής υπερφαγίας, οποιαδήποτε σκέψη, πρακτική ή εργαλείο θέλω να χρησιμοποιήσω, τα περνάω νοητά από το μυαλό μου απαντώντας στο παρακάτω:

Μπορεί αυτό που λέω, που κάνω, που συζητώ ή που προτείνω να βοηθήσει τον πελάτη μου να ελέγξει τη διατροφή και το βάρος του;

Εάν η απάντηση είναι θετική, είμαι αρκετά σίγουρος ότι πράττω με βάση την επιστημονική μου κατάρτιση εντός των επαγγελματικών ορίων. Εάν η απάντηση είναι αρνητική, τότε έχω βρεθεί εκτός θέματος. Έχω ξεπεράσει το τελευταίο βήμα της γέφυρας και γίνομαι έως και επικίνδυνος για τον άνθρωπο που κάθεται απέναντι μου.

Σύνοψη

Η καλή συνεργασία μεταξύ Επαγγελματιών Υγείας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προαγωγή της υγείας του ασθενή και την ασφάλεια του.

Παράλληλα, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι για Ψυχολόγο ή  για Διαιτολόγο. Ο κάθε Επαγγελματίας Υγείας οφείλει να γνωρίζει καλά το αντικείμενο του. Να εξαντλεί τα όρια του επαγγέλματος του χωρίς να τα ξεπερνά. Να παραπέμπει τη στιγμή που καταλαβαίνει ότι το περιστατικό χρήζει περαιτέρω βοήθειας.

Περισσότερες πληροφορίες για τη γνωσιακή – συμπεριφορική προσέγγιση, τις τεχνικές, τα εργαλεία και τα μοντέλα κινητοποίησης που χρησιμοποιεί ο Διαιτολόγος στην καθημερινή διαιτολογική πρακτική μπορείτε να βρείτε στη διήμερη εκπαίδευση εδώ.

ΑΓΟΡΑΣΕ ΤΟ

Είστε απόφοιτος/η του ΚΕΑΔΔ; Αγοράστε και τα 4 μέρη του σεμιναρίου με έκπτωση 75%!

Ζητήστε το εκπτωτικό κουπόνι αποφοίτων εδώ

Αφήστε Σχόλιο

elGreek
Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε τον ιστότοπο, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Περισσότερες Πληροφορίες

Οι ρυθμίσεις cookie σε αυτόν τον ιστότοπο έχουν οριστεί να "επιτρέπουν τα cookie" για να σας προσφέρουν την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον ιστότοπο χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις cookieς ή κάνετε κλικ στο "Αποδοχή" παρακάτω, τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο