Σήμερα καθώς βρέθηκα σε ένα κατάστημα γνωστής αλυσίδας ρούχων δοκίμασα κάποια τζιν παντελόνια.
Βλέποντας με στον καθρέφτη η πρώτη σκέψη που μου ήρθε ήταν η μαθημένη ΄΄Μήπως πήρα κιλά;΄΄, ΄΄Μήπως πρέπει να γυμναστώ περισσότερο;΄΄, ΄΄Φαίνομαι πρησμένη΄΄.
Όσο τα σκεφτόμουν το επικριτικό μου βλέμμα σκάναρε την περιφέρεια μου μήπως και έχει προστεθεί κανένας απαγορευμένος πόντος. Προσπάθησα να καθαρίσω τη σκέψη μου και τότε θυμήθηκα πως οι καθρέφτες στα δοκιμαστήρια των καταστημάτων είναι παραμορφωτικοί και ο φωτισμός τόσο έντονος που τονίζουν και την παραμικρή ατέλεια που μπορεί να μην είχα παρατηρήσει ποτέ νωρίτερα.
Εμπιστεύτηκα τον εαυτό μου εστιάζοντας στην άνεση και το στυλ που μου προσέφερε αυτό το παντελόνι και το αγόρασα.
Η αμφιβολία ακόμα τριγυρνούσε στο κεφάλι μου και μόλις επέστρεψα στο σπίτι το δοκίμασα ξανά.
Το παντελόνι φαινόταν πολύ διαφορετικό από την εικόνα που μόλις είχα δει στον καθρέφτη των δοκιμαστηρίων.
Η επιλογή μου ήταν σωστή και το ρούχο ακριβώς αυτό που μου ταίριαζε. Αυτή ήταν μια πληροφορία που είχα πάρει από το ΚΕΑΔΔ καθώς παρακολουθούσα την εκπαίδευση και από τους θεραπευτές μου.
Πολλές φορές στο παρελθόν όταν κάποιο ρούχο δεν μου έκανε ή δε μου ταίριαζε τιμωρούσα τον εαυτό μου με επικριτικά σχόλια και δίαιτες ή υπερφαγικά επεισόδια.
Αν δεν είχα αυτή την πληροφορία και μια βαθύτερη αλλαγή στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς και προς το σώμα μου και το φαγητό τότε σίγουρα κάτι από αυτά ή και τα τρία μαζί θα είχαν ακολουθήσει.
Έχοντας λοιπόν διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος και διαταραγμένη σχέση με το φαγητό αν δε ήμουν σε θεραπεία και δεν είχα την αντίστοιχη γνώση αυτό το συμβάν θα είχε γίνει ακόμα πιο πονετικό ρίχνοντας με πιο βαθιά στη διαταραχή.
Κανένα διαιτολόγιο δε θα με είχε βοηθήσει να δω καθαρά το σώμα μου πίσω από κάθε παραμορφωτικό καθρέφτη , είτε αυτός είναι ο καθρέφτης δοκιμαστηρίων είτε το καθρέφτισμα από τη ματιά των γονιών μου και λοιπών συγγενών και φίλων.
Όσο και αν τα μαγικά προγράμματα υπόσχονταν γρήγορα αποτελέσματα σε μόλις 2 μήνες πριν το καλοκαίρι όσο και αν έτρωγα κοτόπουλο με σαλάτα την Τρίτη, φακές την Τετάρτη και άνοστες σαλάτες για βραδινό δε θα μου πρόσφεραν ανακούφιση στον πόνο της κοιλιάς μου που φούσκωνε από φαγητό και τον πόνο της στέρησης που θα ακολουθούσε.
Όσες φορές έχω βρεθεί στην εκπαίδευση του ΚΕΑΔΔ έχω ακούσει τους διαιτολόγους να αναρωτιούνται τι να κάνουν όταν οι πελάτες τους ζητούν διαιτολόγιο.
Από την πλευρά του ειδικού είμαι σίγουρη πως έχετε πάρει όλες τις φωτεινές απαντήσεις από την εκπαίδευση.
Από την πλευρά του πελάτη – θεραπευόμενου που έχει μεγαλώσει στο σπίτι της υπερφαγίας και της δίαιτας, θα ήθελα να απαντήσω εγώ η ίδια. Ανακάλυψα πρόσφατα έναν φάκελο που είχα ξεχασμένο με όλο το αρχείο που έχω από τη θεραπεία μου.
Βρήκα τις μετρήσεις του βάρους μου και η τελευταία που είχα πάρει ήταν τον Οκτώβριο του 2022. Από τότε έχει να με απασχολήσει η ζυγαριά. Είδα τα προγράμματα διατροφής που είχα φτιάξει μόνη μου με ό,τι τραβούσε η όρεξη μου πάντα σε σωστούς συνδυασμούς και ποσότητες και την σωστή ώρα.
Βρήκα ημερολόγια καταγραφής συναισθημάτων και θυμήθηκα πως οι θεραπευτές μου με βλέπουν ως άνθρωπο με ψυχή, συναισθήματα και ανάγκες και όχι ως έναν αριθμό σωματικού λίπους.
Βρήκα χρήσιμο εκπαιδευτικό υλικό από την εκπαίδευση του ΚΕΑΔΔ με πληροφορίες που αξιοποιώ κάθε μέρα για μία καλύτερη και υγιή ζωή.
Έκλεισα το φάκελο και χαμογέλασα από χαρά και ευγνωμοσύνη για την πορεία που έχω διανύσει μέχρι σήμερα 4χρόνια μετά.
Πιστεύεις ακόμα πως θα μου έδινε τη λύση ένα διαιτολόγιο;
Αν η πραγματική σου πρόθεση ως επαγγελματίας υγείας είναι να βοηθήσεις τους ανθρώπους να είναι χαρούμενοι τότε δε χρειάζεται πια να ταλανίζεσαι από την ερώτηση ΄΄Τι να κάνω με όσους ζητούν δίαιτα΄΄.
Οι άνθρωποι που επισκεπτόμαστε το γραφείο ενός διαιτολόγου το πιθανότερο είναι πως έχουμε ταλαιπωρηθεί ήδη αρκετά από προηγούμενες δίαιτες (που πλέον μπορεί να τις βρουν και στο Chat GPT).
Στην πραγματικότητα, αυτό που έχουμε ανάγκη είναι ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης με φροντίδα, κατανόηση, διατροφική εκπαίδευση, ανακούφιση και καθοδήγηση για το δρόμο της αλλαγής προς μια καλύτερη ζωή.
