Το φαγητό είναι για μένα πηγή ηδονής
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από τις αρχές της εφηβείας δηλαδή, ταλαιπωρούμαι με το βάρος μου. Πλέον φοβάμαι ότι αυτό μου έχει γίνει τρόπος ζωής.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, από τις αρχές της εφηβείας δηλαδή, ταλαιπωρούμαι με το βάρος μου. Πλέον φοβάμαι ότι αυτό μου έχει γίνει τρόπος ζωής.
Αναρωτιέμαι τί με ταρακούνησε πιό πολύ αυτό από άλλα Σαββατοκύριακα.
Ζυγαριά έχετε; Ναι, βέβαια. Πολύ ωραία, μόλις επιστρέψετε στο σπίτι να την βάλετε στο πατάρι και να μην ξαναζυγιστείτε (και άλλα παράδοξα)…
Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν παρατήρησα στα χέρια και στις πατούσες το δέρμα μου να αλλάζει χρώμα και από το φυσιολογικό να έχει γίνει πορτοκαλί.
Και να που έρχεται αυτή η Δευτέρα. Αποκτά ημερομηνία και ώρα. Kάτι αλλάζει. Αυτό το κάτι δεν είναι μόνο η διατροφή μας, αλλά και εμείς.
Τ γνωστικό αυτό ταξίδι πρώτα από όλα άλλαξε εμένα προσωπικά, και ήρθε να επιβεβαιώσει πολλά από όσα εμπειρικά όλα αυτά τα χρόνια παρατηρούσα.
Νιώθω την ανάγκη να σας εκφράσω τις ευχαριστίες και τον θαυμασμό μου για τον αγώνα που δίνετε υπέρ των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν Διατροφικές Διαταραχές.
Ο περισσότερος κόσμος δεν είναι ενημερωμένος για το τι είναι οι Διατροφικές Διαταραχές και δεν αντιλαμβάνεται πόσο βαθιά ριζωμένες είναι στις ψυχές μας.
Με λένε Μάχη και η ζωή μου ήταν γεμάτη προβλήματα που ακόμη συνεχίζονται…Ήμουν η μεγάλη κόρη σε ένα σπίτι με πολλές φωνές και καβγάδες.
Μετά από την μεγάλη αυτή διαδρομή που διάνυσα, πιστεύω ότι το είδωλο μας στον καθρέφτη και ο αριθμός στη ζυγαριά δεν σημαίνουν τίποτα…